Door Maarten J. Verkerk
Op 29 juni overleed Jan Dengerink op de leeftijd van 89 jaar. Jan Dengerink was een reformatorisch filosoof in hart en nieren. Als hoogleraar Reformatorische Wijsbegeerte – van 1974 tot 1986 bekleedde hij de bijzondere leerstoelen Reformatorische Wijsbegeerte aan de Universiteit Utrecht en de Rijksuniversiteit Groningen – legde hij regelmatig getuigenis af van zijn geloof in de drie-enige God. Tevens liet hij zien hoe dit geloof in zijn denken over de werkelijkheid doorwerkte. Jan Dengerink kan gekarakteriseerd worden als de ‘filosoof van de scheppingsidee’. Als geen ander heeft hij het geschapen-zijn van de schepping doordacht, met name in zijn magnum opus De zin van de werkelijkheid (1986). Op een bepaalde manier heb ik Jan Dengerink altijd als mijn leermeester beschouwd. Vele jaren heb ik bij hem colleges gevolgd. Maar vooral heeft hij een beslissende invloed op mijn denken gehad met de werkgroep ‘Wetenschapsfilosofie’, waarin we met een groep van circa tien studenten de belangrijkste teksten uit de reformatorische wijsbegeerte besproken hebben. In deze werkgroep was hij vaak op zijn best. Hij leidde de werkgroep op een ontspannen manier, legde rustig uit hoe de verbanden lagen, hoe diep de verschillende ideeën doordacht waren, en waarom hij op bepaalde punten van zijn leermeester – Herman Dooyeweerd – afweek. Als ik hem zou moeten karakteriseren, dan zou ik de woorden ‘gelovig’ en ‘integer’ gebruiken. Jan Dengerink is op allerlei manieren actief geweest in het maatschappelijke leven. Na zijn promotie (1948) werkte hij tot 1972 in verschillende functies aan de Vrije Universiteit. Hij is actief geweest in de calvinistische en evangelische studentenbeweging, onder
andere als lid van het bestuur van IFES. Ook was hij actief lid van het CDA. De afgelopen jaren heb ik Jan Dengerink nog enkele keren bezocht. De zaak van de
christelijke filosofie en christelijke politiek ging hem nog steeds zeer ter harte. De overlijdenskaart vermeldt dat Jan heengegaan is ‘uitziend naar een nieuwe
schepping’. Deze woorden geven een bijzonder mooie karakterisering van hoe hij geleefd en gewerkt heeft. We gedenken hem met respect en dankbaarheid.
Klik hier om de overlijdensadvertentie namens de Stichting voor Reformatorische Wijsbegeerte, in Trouw, 3 juli 2010, te downloaden.
|