Dirk Hendrik Theodoor Vollenhoven (1892-1978), studeerde aan de VU theologie en wijsbegeerte,
1918 predikant in Oostkapelle en daarna in Den Haag, 1926 tezamen met zijn zwager Dooyeweerd
hoogleraar VU, 1935 voorzitter van de Vereniging voor Calvinistische Wijsbegeerte,
systematiseerde de geschiedenis der wijsbegeerte m.b.v. een 'consequent probleem-historische
methode', schreef Het calvinisme en de reformatie van de wijsbegeerte (1933).
,,U het 'welkom' toe te roepen is allerminst in dit geval een blote vorm, waarvan ik me alleen maar in functie kwijt; integendeel: hier mogen niet anders gesproken worden dan woorden van grote blijdschap en warme dank. Want wat ons hier samenbrengt is iets heerlijks. Het is niet de wijsbegeerte, want die is niet het eerste in ons leven. Het is veeleer de band aan Gods Woord, omdat wij door genade hebben geleerd alleen uit de Christus te willen leven, en de religie als hartezaak de kern is geworden van heel ons bestaan; omdat we hebben geleerd, dat alleen in het letten op de geboden des Heren vrede en leven is te vinden, niet alleen voor de enkeling, maar vanzelf ook voor alle leven den in welke wij staan: daarom is de wijsbegeerte niet een. Ze is dat nooit geweest in onze kring, en indien de vereniging die wij thans willen oprichten, haar taak getrouw blijft, zal het ook aan haar niet liggen, indien de wijsbegeerte ooit nummer een wordt. Wij willen slechts ernst maken met die hoofdzaak, ook in de wijsbegeerte. Dat is nodig, want de gangbare filosofie weet niets van dat alles dat ons zo na aan het hart ligt. Ze weet niets van een God, indien ge daaronder verstaat de God der Schriften; niets van een hart, dat alleen rust kan vinden in Hem; niets van de wereldgeschiedenis, die vastligt in de eerste en de tweede Adam; ook heel weinig van verschil tussen de terreinen welker onderscheiding in de praktijk toch zo nodig bleek.''
